Nobelprijs voor wetenschappelijk onderzoek dat je aan het lachen maakt en dan aan het denken zet…

Op 14 september vond een prijsuitreiking plaats voor wetenschappelijk onderzoek dat belachelijk is of in eerste instantie lijkt te zijn. Dat is boeiend.
Hoeveel onderzoek doen we eigenlijk per jaar? De feitelijke cijfers kan ik niet zo snel vinden maar het aantal dat we daadwerkelijk publiceren overstijgt wereldwijd de 2,5 miljoen per jaar las ik. Daar zitten vast wel gekke dingen tussen.

Nu blijkt er een club mensen te zijn die dit type gekke onderzoeken – wat ze zelf ‘improbable research’ noemen – verzamelt. Ze geven een magazine uit, delen nobelprijzen uit en leveren intrigerende sprekers voor bijzondere evenementen. Hun doel is mensen aan het lachen te maken en vervolgens aan het denken te zetten. Om mensen aan te sporen nieuwsgierig te zijn en zich af te vragen: hoe bepaal je wat belangrijk is en wat niet, en wat is echt en wat niet?

Een greep uit de winnende onderzoeken van het afgelopen jaar (vrij vertaald):

  • In hoeverre ritten in de achtbaan helpen om van je nierstenen af te komen.
  • En kunnen wijn experts ruiken dat er een enkele vlieg in een glas wijn zit?
  • Wat de effectiviteit is voor werknemers om Voodoo-poppen te gebruiken om wraak te nemen op beledigende bazen.
  • Hoe contact met een levende krokodil de bereidheid van een persoon om te gokken beïnvloedt.
  • De ontdekking dat als je jeuk hebt aan de linkerkant van je lichaam, je het kunt verlichten door in een spiegel te kijken en aan de rechterkant van je lichaam te krabben (en omgekeerd).

Iemand heeft in aanvang goed nagedacht over de onderzoeksvraag. En wie heeft het onderzoek gefinancierd? Dat is al interessant. Er moet dus een verwachting zijn over wat de uitkomst van het onderzoek oplevert.
Krokodillen en gokken bijvoorbeeld, is dit een opdracht vanuit de gokindustrie in Australië? Als de uitkomst een positieve relatie oplevert gaan ze dan dik investeren in krokodillenfarms of gaat het over het nemen van risico’s in het algemeen (met een gevaarlijk dier in aanraking komen) wat dat doet met je hersenen? Ben je dan eerder geneigd om te gokken? En, wat gebeurt er met de uitkomst als je de krokodil in dit onderzoek vervangt door een leeuw of juist door een konijntje? Hoe wordt de uitkomst toepasbaar gemaakt? Hoe zou je vervolgens risicovolle belevingen kunnen elimineren of juist stimuleren in een geïsoleerde situatie? Het roept enorm veel vragen op voor vervolgonderzoek.

Het fascineert me dat iets wat dus in eerste instantie belachelijk lijkt uiteindelijk misschien kan leiden tot het oplossen of voorkomen van allerlei problemen zoals bijvoorbeeld gokverslaving (of willen we juist mensen stimuleren om eens wat vaker een algemeen gokje te wagen in het leven?).

Een gedachte over “Nobelprijs voor wetenschappelijk onderzoek dat je aan het lachen maakt en dan aan het denken zet…

  1. Ik verheug mij jaarlijks op de lijst met nominaties voor de Ig Nobelprijs. Hoe kom je eroo en hoe kom je ermee weg in deze tijd waar onderzoeken steeds meer opgelegd gaan worden door het bedrijfsleven. Mijns inziens leidt dit tot een verkokering van de research. Het woord ‘doelmatig’ zegt het al. Laten we vooral veel ruimte bieden voor het onderzoeken van veel, op het eerste oog, gekke zaken. Het brengt ons uiteindelijk verder…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s